11. Hukuk Dairesi 2013/12966 E. 2014/2705 K. — Yargıtay Kararı
11. Hukuk Dairesi 2013/12966 Esas 2014/2705 Karar 17.02.2014
11. Hukuk Dairesi 2013/12966 E., 2014/2705 K.
MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/05/2013 tarih ve 2012/276-2013/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme ile müvekkilinin davalıya ait 20.000 ton emtianın taşınması işini üstlendiğini, davalı idarenin 01.04.2004 tarihli yazısıyla 11.03.2004 tarihinde sözleşmenin sona erdiğini belirttiğinde müvekkili şirkete 14.395.840 kg taşıma yaptırıldığını ileri sürerek, 5.604.160 kg eksik taşımadan kaynaklanan 17.000,00 TL müspet ve 3.000,00 TL menfi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraflar arasındaki sözleşme süresinde davalının 14.395.840 kg mal taşıttırdığı, sözleşmedeki %10 tolerans nedeniyle davalı idarenin 18.000 ton mal taşıtma yükümlülüğü altında bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşmede karlılık oranın %25 olarak kabulünün piyasa koşullarına uygun olduğu, buna göre davacının 17.000,00 TL müspet zararın oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 17.000,00 TL müspet zararın 27.4.2004 tarihinden itibaren değişen oranda avans faiziyle davalıdan tahsiline, menfi zarara ilişkin karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 870,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.