11. Hukuk Dairesi 2013/10297 E.,  2014/686 K.

MAHKEMESİ :.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 tarih ve 2011/104-2012/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına tescilli 2006/00384 sayılı "..." ibareli markanın 556 sayılı KHK'mn 7/c ve 7/f maddeleri gereğince marka siciline kaydedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu ibarenin hiç kimsenin tekeline bırakılamayacağını, davalının ... ilinde üretim yapmasına rağmen...'de üretim yapıyormuş izlenimi verdiğini,...de rakı üretimi yapan müvekkili firma ile aynı firma olduğu yönünde iltibas oluşturduğunu ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, ... markasının müvekkili tarafından 20 yıldır kullanıldığını ve ayırt edicilik kazandığını savunarak, davanın redddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, "..." ibaresi rakı emtiası bakımından coğrafi kaynak göstermediği,... ilinin rakı emtiası ile özdeşleşen bir özelliğinin bulunmadığı, bu ibare yönünden KHK'nın 7/1-f maddesi anlamında tüketicilerin yanılmasının söz konusu olmadığı, bu ibarenin, KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında cins, tür, vasıf, nitelik göstermediği, tanımlayıcı bulunmadığı, şehir adlarına eklenecek ayırt edici şekil ve sözcüklerle birlikte marka tescillerinin mümkün olduğu, davalının bu ibareyi çok uzun bir süreden beri kullanarak ayırt edicilik elde ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.