11. Hukuk Dairesi 2011/6158 E.,  2012/14328 K.

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2010 tarih ve 2009/127-2010/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin ZONE COMFORTED BY GARANTİ ibareli markanın tescili için başvuruda bulunduğunu, Markalar Dairesince CAFE ZONE markası mesnet gösterilerek 43. sınıfta yer alan “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” çıkarılmak suretiyle başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-b ve 49. maddeleri uyarınca kısmen reddine karar verildiğini, verilen bu karara yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından nihayi olarak reddedildiğini ileri sürerek; TPE YİDK tarafından verilen 2008-M-6364 sayılı kararın iptaline, ZONE COMFORTED BY GARANTİ markasının 43. sınıfa dahil başvuruda yer alan tüm sınıflar yönünden tescilini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının başvurusu ile redde mesnet gösterilen marka arasında KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu, başvurudaki GARANTİ baresinin KHK’nın 8/4 maddesi anlamında tanınmış olduğu, ancak markanın esaslı unsurunun ZONE olması nedeni ile ve 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinde sayılan zarar verme, yararlanma, sulandırma şartlarının incelenmesine gerek olmadığı, TPE YİDK kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.