11. Hukuk Dairesi 2011/5891 E.,  2012/13357 K.

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/12/2010 tarih ve 2010/208-2010/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, 27.03.2006 tarihinde “askılı-t-shirt” için endüstriyel tasarım tescili başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin itirazı üzerine, 17.01.2007 tarihinde diğer davalı TPE tarafından tescil işlemlerinin iptaline karar verildiğini, ancak müvekkiline ait tasarımda, yenilik ve ayırtedicilik unsurlarının bulunduğunu ileri sürerek, YİDK’nun kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvuru konusu tasarımının yenilik ve ayırtedicilik vasfının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizce bozulmuş; mahkemece Dairemizin bozma ilamına dayanılarak 13.06.2001 tarihli faturanın, davalı şirkete ait 2001 kataloguna ait olduğu ve bu kataloğun 2001 yılında kamuya sunulduğu, bilirkişi raporuna göre, başvuru konusu tasarımın, anılan katalogda bulunan 006 kodlu ürünün biçimi karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığı ve başvurunun reddine yönelik kurum kararının hukuka uygun bulunduğu, bu nedenle bozma kararında belirtilen "İşbil" firma katalogunun incelenmediği, zira anılan katalog incelense bile yukarıda bildirilen vakıa karşısında ulaşılan sonucun değişmeyeceği, kaldı ki anılan katalogun hiç bir tarih taşımadığı gibi katalogda bulunan ürünlerin tişört değil, kurdela ve aksesuarlar olduğu gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.