11. Hukuk Dairesi 2011/1676 E.,  2012/9684 K.

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2010 tarih ve 2009/246-2010/333 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 29. ve 30. sınıfta yer alan mallar yönünden "tayaş PİCCOLO +ş" ibareli marka için yaptığı tescil başvurusunun davalı şirketin itirazı üzerine "picolo", "picolino" ve "picolini" ibareli markaları mesnet gösterilerek nihai olarak reddedildiğini, oysa markalar arasında benzerlik bulunmadığını, "tayaş" ve şekil unsurunun ayırt ediciliği sağladığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini ve müvekkili şirketin markasının sicile tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddini savunmuştur.
Davalı şirket vekili, davacı markası ile müvekkili markalarının okunuş ve yazılış olarak birbirine ayniyet arzettiğini ve karıştırılma tehlikesi bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ortalama tüketici kitlesinin genel bakış açısına göre her iki tarafa ait markaların esaslı unsurları (PİCCOLO/picolo) arasında karıştırma ihtimaline yol açacak ölçüde görsel, sesçil benzerlik bulunduğu, tescil kapsamlarının da aynı olduğu gözetildiğinde başvuru markasının tesciline KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında engel bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.