11. Hukuk Dairesi 2011/10719 E.,  2012/18053 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kangal Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2010 tarih ve 2007/63-2010/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'in davalılardan ...'ın maliki olduğu, Hekimhan İtimat Otobüs İşletmesi tarafından işletilen ... plakalı minibüsün içinde yolcu olarak bulunduğu esnada meydana gelen trafik kazası sonucu 15.10.2006 tarihinde vefat ettiğini, sigorta şirketinin ... ve ...'in tazminat taleplerini reddettiğini, müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının doğduğunu belirterek 200,00 TL cenaze defin giderinin, ... için 1.800,00 TL maddi tazminatın, ... ve ... için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının, eş ... ile çocuklar ..., ... ve ... için 9.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı ... A.Ş vekili, poliçe gereği sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi zararlardan sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, kusur oranını kabul etmediklerini, kazaya karışan diğer araçların da kusurlu olduğunu, talep edilen miktarların afaki olduğunu, bir kısım davacıların çalışarak gelir elde ettiklerini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından emekli olan murisin ölümü ile maaşının eşi ve çocuğu ...'e kaldığı, ...'in maddi zararları ile cenaze defin giderlerine ilişkin zararların ispat edilemediği gerekçesiyle maddi tazminat taleplerinin tümüyle reddine, davalı ... A.Ş'nin davacılar ... ve ... tarafından ibra edildiği, davalı Hekimhan İtimat Otobbüs İşletmesinin tüzel kişiliği bulunmadığından bahisle belirtilen davalılar açısından davanın reddine, davacıların murislerini kaybetmelerinden dolayı manevi zararlarının bulunduğu gerekçesiyle de ... için 9.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... ve ... için 2.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir. Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir. 1)Dava dilekçesinde davalı araç işleteni olarak gösterilen Hekimhan İtimat Otobüs İşletmesinin tüzel kişiliği olmaması nedeniyle işbu davanın gerçek kişi işleten Ali Rıza Yücel aleyhine açılmış olduğunun kabulü gerektiğinden davanın bu kişi yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. 2)Davalı ... şirketi tarafından yapılan ödeme nedeniyle imzalanan ibra belgelerinde davalı ... şirketinin “tahsil edilen 23.737,49 TL ve 3.076,49 TL miktara kadar ibra edildiğinin” belirtilmesine göre, mahkemece sigortacının sorumlu olduğu limite kadar bakiye alacak için de ibra edildiğinin kabulü ve davalı ... A.Ş hakkında açılan davanın bu sebeple reddine karar verilmesi doğru değildir. 3) Ayrıca davacıların murisinin ölümü nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacılar ... ve ...'e bağlanan gelir, murisin ödediği pirimlere bağlı olarak sosyal güvenlik kapsamı içindeki ayrı bir haktan kaynaklandığı ve bağlanan aylığın zarar sorumlularına rücu olanağı bulunmaması nedeniyle tazminat hesabından mahsubunun yapılamayacağından davacılara bağlanan bu gelirin destekten yoksun kalma tazminatından indirilerek hesap yapılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenlede bozulması gerekmiştir. 4)Öte yandan, kaza nedeniyle babaları olan murislerini kaybeden davacılar ..., ... ve ... yönünden olayın meydana gelişi, murisin yaşı ve diğer etkenlerin tümü birlikte değerlendirilmek, hakkaniyet ilkesi de dikkate alınmak suretiyle hükmedilen manevi tazminat miktarı artırılarak daha makul oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, olay tarihi itibariyle taraflar arasındaki menfaat dengesine uygun düşmeyen miktarda manevi tazminatın takdiri de doğru görülmediğinden kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.