11. Ceza Dairesi 2021/22564 E.,  2023/783 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :2017/271 E.,2018/270 K.
SUÇ :Dolandırıcılık
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemenin 13.11.2013 tarihli ve 2011/445 Esas, 2013/545 Karar sayılı kararıyla sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 29.05.2017 tarihli ve 2017/6506 Esas, 12098 Karar sayılı ilamıyla bozularak iade edildiği, Mahkemenin 19.06.2017 tarihli ve 2017/270 Esas, 2017/308 Karar sayılı ilamıyla görevsizlik kararı vererek dosyanın görevli Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemeye gönderildiği anlaşılmıştır.
2. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,16.10.2018 tarihli ve 2017/271 Esas , 2018/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci , 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddelerinin uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararının bozulmasınına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı, “Farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararı uyarınca, başka suçtan Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek ya da usulünce SEGBİS sistemi ile duruşmada hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un196. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,16.10.2018 tarihli ve 2017/271 Esas , 2018/270 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.