11. Ceza Dairesi 2017/2508 E.,  2018/6219 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç adının “ Kanun hükmü gereği sahteciliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik”, suç tarihinin ise 18.04.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Dairemizin 02.04.2013 tarih ve 2011/10540 E. sayılı bozma ilamı ile “katılanın aracı haricen ... ... sattığını ve parasını aldığını, ... de sanık ...'a sattığını, devir işlemleri için sanığın kendisinden vekaletname istediğini, satış yetkisine ilişkin vekaletname vermediğini ancak trafik işlemleri ve temiz kağıdı alabilmesi amacıyla Silopi 1. Noterliğinin 17.06.2003 tarihli 2732 sayılı vekaletnamesini verdiğini beyan ettiği, anılan vekaletname örneğinin dosyada mevcut olup gerçekliğinin ilgili noterlikten teyit ettirildiği, sanık ...’un ise aracı bir başka kişiden satın alıp parasını ödediğini, katılandan devir için vekaletname istediğini savunması karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 211. maddesinin koşullları bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine..” şeklinde karar verildiği, diğer sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 211. maddesi uygulandığı ve kararın gerekçe bölümünde “ sanıklar ... ... ve ...’in müşterek fail ve suçu birlikte işleyenler olarak TCK’nın 37/1. madde delaletiyle cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir” denilmesine rağmen sanık ... hakkında da TCK’nın 211. maddesi uygulanmayarak fazla ceza tayini,
2- Dairemizin 02.04.2013 tarih ve 2011/10540 Esas, 2013/5468 Karar sayılı bozma ilamından önceki 12.03.2009 tarih ve 2007/57 E.-2009/49 K. sayılı mahkumiyet hükmünde, sanık hakkında TCK’nın 204/1, 204/3 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunduğu ve kararın yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği cihetle; 2 yıl 6 ay hapis cezasının kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,
3- Tayin olunan sonuç hapis cezasının, “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine, “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
4- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.