11. Ceza Dairesi 2012/23514 E.,  2013/15050 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık
HÜKÜM : 22/06/2005 tarihli Ek Karar:
Hükümlü ... hakkında dosya üzerinde yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin lehe olduğunun kabulüyle:
a) Kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle:

Sanık hakkında verilen 06.06.1997 tarih ve 1995/114 esas, 1997/49 sayılı mahkumiyet hükmünün Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 11.11.1997 tarihli onama ilamıyla kesinleşmesi üzerine mahkemece 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi gereğince suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun olaya ilişkin tüm hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi amacıyla evrak üzerinde yapılan uyarlama sonucu verilen ve temyiz yasa yoluna tabi olan 22.06.2005 tarih ve 1995/144 esas, 1997/49 sayılı ek kararda başvurulabilir yasa yolunun "itiraz" olduğu şeklinde yanıltıcı belirtilmesi nedeniyle; hükümlünün bu karara karşı 30.06.2005 tarihli talebinin; 22.06.2005 tarihli ek karara yönelik ve temyiz niteliğinde olduğu kabul edilip, Aksaray Ağır Ceza Mahkemesince sonradan verilen itirazın reddine dair 24.08.2005 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca eylemin, tartışmasız olarak suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğun kaldırılması veya belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdir
gerektirmemesi hallerinde dosya üzerinden; mahkemece bir değerlendirme yapılarak suçun unsurlarının tayini, takdir hakkı kullanılarak cezanın belirlenmesi veya kişiselleştirilmesinin gerektiği durumlarda ise davaya katılan veya şikayetçiye de haber verilerek duruşma açılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 1. fıkrası uyarınca usulüne uygun şekilde duruşma açılıp anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da kesinleşen mahkumiyet hükmü ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın temel cezanın tayini ile bireyselleştirilmesine ilişkin tüm hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın, takdir hakkı kullanılmak suretiyle yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmesi,
2- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere; önceki hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren yasaya göre kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde; 5271 sayılı CMK'nun 220-232. maddelerine uygun biçimde, iddia, savunma ve delillerin gösterilmesi, suçun nitelendirmesinin yapılması, ceza yasasında öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve cezaya mahkumiyet yerine ya da yanısıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesine yahut bu hususlara ilişkin istemlerin reddine dair dayanaklar ile önceki hükümdeki yargılama giderleriyle varsa vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın, gerekçesiz hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.