11. Ceza Dairesi 2012/20555 E.,  2013/11861 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
HÜKÜM : Her suçtan ayrı ayrı mahkumiyet

Eldeki dava ile birleşen İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/222 Esas sayılı dosyasına dayanak teşkil eden İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2005 gün ve 2004/88797 hazırlık numaralı iddianamesi ile sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan açılan kamu davasıyla ilgili mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüş, tebliğnamedeki II-2 numaralı istem sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I- Müdafiinin sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın, sahte belgelerle çek hesabı açtırırken kullandığı sahte noter imza sirkülerinin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğunun gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın daha önce bir kez tanınmış olan atıfetin genişletilmesi suretiyle hakkaniyete aykırı, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacak biçimde önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasının mümkün bulunmadığı, bu nedenle gerçekte alması gereken ceza miktarı itibari ile 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinden yararlanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki aksi düşünceye iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı ve artırıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II- Müdafiinin sanık hakkında müşteki Nihat Yolcu'ya yönelik “dolandırıcılık” suçundan verilen hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.