11. Ceza Dairesi 2011/2068 E.,  2012/1621 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59. maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sanığın katılana olan borcundan dolayı kardeşini borçlu gösterdiği 2 adet bonoyu aynı anda düzenleyip imzalayarak verdiğinin belirtilmesine göre; 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK’nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda" denilmesi karşısında; bir kişiye karşı aynı suçun aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, 765 sayılı Yasanın 342/1 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddeleri gereğince temel ceza alt sınırdan 2 yıl hapis olarak belirlenip 5237 sayılı Yasa ile uygulama yapıldığında aynı yasanın 43. maddesinin uygulanamaması nedeniyle 5237 sayılı TCK lehe olduğu halde, 765 sayılı TCK’nun 342/1, 80, 59. maddeleri ile hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının "resmi belgede sahtecilik” suçundan 765 sayılı Yasaya göre kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yerine; lehe yasanın belirlenmesi sırasında yapılan uygulamalı karşılaştırmaya göre sanığın "resmi belgede sahtecilik suçundan lehe olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi uyarınca alt sınırdan 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına aynı yasanın 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sonuçta 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ve TCK.nun 51. maddesine göre cezasının ertelenmesine yer olmadığına", denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.