11. Ceza Dairesi 2010/9959 E.,  2013/2 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 2.ASCM)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu sürücü belgesinin aslının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içinde bulundurulması nedeniyle heyetimizce yapılan gözlemde; belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi yine İstanbul Kriminal Labaratuvarı görevlileri tarafından düzenlenen ekspertiz raporunda da, belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki aldatma yeteneği hususunun tartışılmadığı gerekçesiyle bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması ve sanığın yapılan bir soruşturma sırasında gerçekte var olan Selahattin Alaş adına sahte olarak düzenlenen sürücü belgesini kullanması eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunun yanı sıra 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 212 ve 268/1. maddesi yollaması ile aynı Yasanın 267. maddesi kapsamında düzenlenen iftira suçunu da oluşturacağı gözetilmeksizin, bu eylem nedeniyle fikri içtima gereği ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1.fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında 53. maddenin tatbikine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanığın, TCK'nun 53.
maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.