11. Ceza Dairesi 2009/5126 E.,  2010/10725 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : 765 Sayılı TCK'nun 157/1, 522, 647 Sayılı Kanunun 4/1 maddeleri uyarınca 1.420 YTL Adli Para Cezası

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup;sanık müdafiinin hükmün tefhim edildiği duruşmaya katıldığı halde temyiz süresinin başlangıcının ve şeklinin belirtilmemesi nedeniyle temyizin süresinde yapıldığının kabulü gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:
Şikayetçi ve tanık anlatımlarından sanığın iki ayrı tarihte şikayetçiden suça konu parayı alarak haksız menfaat sağladığının anlaşılması karşısında teselsül hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı indirici sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasa uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 06.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.