11. Ceza Dairesi 2009/2237 E.,  2012/5338 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık
HÜKÜM : ...: Beraat kararı.,
..: 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80. maddeleri gereğince 4 yıl 8 ay hapis cezası.

I- Sanık Atilla Önaç hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan "beraat" hükmüne yönelen o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.05.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
II-Sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan "mahkumiyet" hükmüne yönelen o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık hakkında resmi evrakta sahtecilik suçunda uygulanan 765 sayılı TCK'nun 342/1. madesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası olup 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan alt ve üst sınır ceza içinden 4 yıl hapis cezasının tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile ceza üst sınırının aşağı çekilmesi
nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Yasaya göre daha az ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Yasaya aykırı;
Kabule göre de;
2- Mahkemenin lehe Yasa belirlenme gerekçesinde "ister 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesi, ister 765 sayılı Yasanın 342/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmış olsun vereceği cezanın 4 sene hapis cezası olacağını" belirtmesi karşısında; 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 20, 31. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43, 53/1. maddelerinin bir bütün halinde uygulanması durumunda lehe Yasanın belirlenmesi için her ne kadar denetime olanak sağlayacak şekilde uygulamalı karşılaştırma yapılmamış ise de; her iki Yasa nedeniyle yapılacak uygulamada temel cezaların 4 yıl olarak belirleneceğinin öngörülmesine göre, müteselsil suç hükümleri uyarınca yapılacak artırımın asgari hadden yapılması durumunda 765 sayılı TCY hükümlerinin sanık yararına olacağı ve 765 sayılı TCK'nun 31. maddesindeki geçici olarak kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasının infazının hapis cezasının infazının tamamlanmasından sonra uygulanacağı gözetildiğinde de 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin sonuçları itibariyle daha lehe olacağı gözetilmeden, her iki Yasa hükümleri uyarınca belirlenecek sonuç cezaların eşit olacağı varsayımıyla 765 ve 5237 sayılı TCY'daki hak yoksunluklarına ilişkin maddelerin sonuçları karşılaştırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.