11. Ceza Dairesi 2009/16335 E.,  2010/2696 K.

Sahte ilâm almak suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/2, 59. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 19/09/2003 tarihli ve 2003/71-116 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 21/10/2005 tarihli ve 2003/71-116 sayılı ek kararının infazı sırasında, adı geçen sanık müdafii tarafından vukubulan talep üzerine, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 110/2-c, 110/5. maddeleri gereğince sanığın cezasının konutta infazına ve hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2009 tarihli ve 2009/9 değişik iş sayılı itiraz edilmeksizin kesinleşen kararın tüm dosya kapsamına göre.
Sanığın 16/02/1999 tarihinde işlemiş bulunduğu suçundan belirlenen cezasının konutunda infazı ile ilgili olarak koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de; 22/04/2006 tarih ve 26147 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5485 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önce 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 110/3. fıkrasında yer alan " Yetmişbeş yaşını bitirmiş olup da üç yıl ve daha az süreli hapis cezasına mahkûm olanların, bu cezalarının ceza infaz kurumlarında çektirilmesi sağlık durumları itibarıyla elverişli olmadığı teşekküllü Devlet veya üniversite hastanelerince verilecek raporla tespit edilenler hakkında cezanın konutlarında çektirilmesine hükmü veren mahkemece veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemece karar verilebilir. Ancak, mahkûmiyete konu suç nedeniyle herhangi bir zarar doğmuşsa, bu zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şartı da ayrıca aranır. Bunlar hakkında beşinci fıkra hükümleri uygulanmaz." hükmü ile aynı kanun maddesinin beşinci fıkrasında yer alan " Cezanın özel infaz usulüne göre çektirilmesine karar verilenler hakkında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, cezasının infazının konutta yerine getirmesine karar verilen hükümlü hakkında söz konusu Kanun'un 110. maddesinin beşinci fıkrası hükmünün uygulanamayacağı, dolayısıyla adı geçen hükümlünün koşullu salıverilme hakkından yararlandırılması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 17.06.2009 gün ve 2009/6551/32514 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 01.07.2009 gün ve KYB.2009161085 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:
Sahtecilik suçundan hükümlü ...'ın yapılan yargılaması sonunda 765 sayılı TCK'nın 342/2 ve 59. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2003 gün ve 2003/71 esas, 2003/116 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.03.2005 gün ve 2004/10055 esas, 2005/2449 sayılı kararı ile onanmak suretiyle kesinleşmesini müteakip, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine hükümlünün 5237 sayılı TCK'nın 204/1-3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemece verilen 21.10.2005 gün ve aynı sayılı ek kararının da Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/5888 esas, 2006/8994 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği, anılan kararın infazı sırasında hükümlü müdafiinin 14.01.2009 tarihli dilekçesiyle vaki müracaatı üzerine, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 110/2-c ve 110/5. maddeleri uyarınca hükümlünün cezasının konutunda infazına ve hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2009 gün ve 2009/9 değişik iş sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısının 20.01.2009 günlü dilekçe ile vaki itirazının Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2009 gün ve 2009/141 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, bunun üzerine, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne hitaben düzenlediği 18.03.2009 gün ve 2009/34 ilam sayılı yazısı ile Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin anılan red kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesinin talep edildiği, Adalet Bakanlığının 17.06.2009 gün ve 32514 sayılı istem yazısının ise Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2009 gün ve 2009/9 değişik iş sayılı kararına ilişkin olduğu anlaşılmıştır.
Yukarıda belirtilen nedenlerle;
Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2009 gün ve 2009/9 değişik iş sayılı kararının itirazen Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2009 gün ve 2009/141 değişik iş sayılı kararı ile incelenerek itirazın reddine karar verilmiş olması nedeniyle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2009 gün ve 2009/9 değişik iş sayılı kararın kanun yararına bozma yolu ile incelenmesi mümkün bulunmadığından; Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2009 gün ve 2009/9 değişik iş sayılı kararına yönelen kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriğindeki istemin CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE,
Ancak:
Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2009 gün ve 2009/34 ilam sayılı yazısına konu Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2009 gün ve 2009/141 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.