11. Ceza Dairesi 2008/9559 E.,  2010/8004 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nın 158/1-e, 43, 168/2, 62, 52/2. maddeleri gereği 1 yıl 15 gün hapis ve 3.100 YTL adli para cezası

I-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin 168/2. maddesinden önce uygulanması ve erteleme talebinin 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi yerine 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca reddolunması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, karar yerinde gösterilmeyen ve kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür. Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan dolayı kesinleşmiş mahkûmiyetleri bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, elde edildiği kabul olunan haksız menfaatin pek fahiş olmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması sırasında az oranda indirim yapıldığı ve cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları gereğince sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.