11. Ceza Dairesi 2007/9394 E.,  2010/7028 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanmak
HÜKÜM : Sanığın TCK.nun155/1, 31/3, 62, 52, 50, 52/4. maddeleri uyarınca 2000 YTL adli para cezası ve 2000 YTL seçenek yaptırım adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair hükmün temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan bahisle CMUK.nun 315/1. maddesi uyarınca reddine ilişkin.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.07.2008 gün ve 2008/3-173- 2008/190 sayılı kararı ile aynı tarih ve 2008/3-2008/174-2008/191- sayılı kararlarında açıklandığı üzere; bir suç nedeniyle verilen karar içersinde mevcut cezaların, her biri ayrı bir hükmü oluşturmayıp, tamamı tek bir hükmü meydana getirdiğinden, aynı hükümde hapisten çevrilen adli para cezası ile birlikte doğrudan hükmolunan adli para cezasının bulunması halinde temyiz sınırının belirlenmesi açısından cezaların her birinin miktarına değil, toplam ceza miktarına bakılması gerekeceği cihetle, somut olayda; tek suç için 5237 Sayılı TCK.nun 155/1, 31/3, 62, 52, 50 maddeleri uyarınca hükmolunan adli para cezaları birlikte nazara alındığında, hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 305.maddesi uyarınca temyiz yeteneği bulunduğu anlaşıldığından 23.01.2007 günlü temyiz isteminin reddine dair ek karar ile hüküm henüz kesinleşmediğinden 15.02.2007 günlü tavzih ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-)5237 Sayılı TCK.nun 52.maddesi gereğince adli para cezasının “tam gün sayısı” olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde “ay ” olarak tayini,
2-)Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
3-)5275 Sayılı Yasanın 106/4 maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen; adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezalar hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmüne rağmen, sanık hakkında “.. ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrileceğine karar verilmesi,

4-)Sanık hakkında 5395 Sayılı Yasanın 23.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden,hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.