10. Ceza Dairesi 2020/21978 E.,  2023/5967 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/292 E., 2016/450 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ikinci, beşinci, altıncı, yedinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci ila üçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İskenderun (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.12.2010 tarihli ve 2010/1051 Esas, 2010/1146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 02.02.2011 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İskenderun (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 30.12.2011 tarihli ve 2011/1230 Esas, 2011/1448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 23.01.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
4. Sanığın denetim süresi içinde 30.03.2015 tarihinde işlediği konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.02.2016 tarihli ve 2015/207 Esas, 2016/86 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 17.02.2016 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 2016/292 Esas, 2016/450 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; kararın lehine bozulmasını istediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)
Sanığın uyuşturucu madde kullanması nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, tedaviye başlandıktan sonra uyuşturucu maddeyi kullanmaya devam ettiği ve bunun kan tahlili ile anlaşıldığı, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 3 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, sanığın bu 3 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği, bu suç nedeniyle yargılanarak İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/207 Esas, 2016/86 Karar sayılı ilamıyla sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde yeni ve kasıtlı bir suç işlediği anlaşılmakla önceki kurulan ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Suç tarihi, sanıktan idrar numunesi alınan 09.02.2010 tarihi olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 26.03.2010 olarak yazılması,
B. Suçun iddianamede belirtilen İskenderun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.11.2009 tarihli ve 2009/437 Esas, 2009/772 Karar sayılı kararı ile hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında gerçekleştiği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 2016/292 Esas, 2016/450 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.07.2023 tarihinde karar verildi.