1. Hukuk Dairesi 2012/4010 E.,  2012/8666 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, 183 ada 28 parsel sayılı taşınmazın ... Kadastro Mahkemesinin 10.07.1996 tarih, 1994/72 esas, 1996/92 karar sayılı ilamı ile 48/112 pay ... ..., 16/112’şer payın ... ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... adlarına tesciline karar verilip anılan kararın kesinleştiğini, daha sonra ... ... tarafından açılan davada da ... Kadastro Mahkemesinin 15.06.2004 tarih, 2004/35 esas, 2004/66 karar sayılı ilamı ile pay satışları dikkate alınmadan hatalı olarak tescile dair verilen kararın da kesinleştiğini, dolayısıyla aynı taşınmaz hakkında iki farklı kesin hüküm bulunduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile muris ... ... mirasçıları adına tescile karar verilmesini istemiştir.
Bir kısım davalılar, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar ... ve ... ise, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.
Mahkemece, çekişme konusu taşınmaz hakkında birbirine aykırı iki kesin hüküm oluştuğu, HUMK. nun 445/10 maddesi gereğince davacının yargılamanın iadesi talebinde bulunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişmeye konu edilen 183 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti çalışmaları sırasında 26.10.1993 tarihinde ölü olduğu belirtilmek suretiyle tarafların miras bırakanı ... ... adına tespit edildiği, bu tespite karşı davacı ... ... tarafından kök muris ... ... mirasçılarından ... ... ile ...’in paylarını satın aldığından bahisle ... Kadastro Mahkemesinde açılan dava sonucunda mahkemenin 10.07.1996 tarih, 1994/72 esas, 1996/92 karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilerek çekişmeye konu edilen payların davacı ...’e mal edildiği ve böylece dava konusu taşınmazın 48/112 payın davacı ..., 16/112’şer payın ise ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... adına tesciline karar verilerek anılan kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği; öte yandan, 01.07.1994 tarihinde ... Kadastro Mahkemesinde ... ... tarafından ... mirasçıları aleyhine kendi parselinin yüzölçümünün az tespit edildiğinden bahisle çekişmeli taşınmazla beraber dava dışı 27 ve 30 parsel sayılı taşınmazlara yönelik açmış olduğu davanın feragatle sonuçlandığı, ancak ... Kadastro Mahkemesinin 15.06.2004 tarih, 2004/35 esas, 2004/66 karar sayılı kararı ile “ feragat nedeniyle davanın reddine” denildikten sonra “tespit gibi tescile” karar verildiğinden ve anılan hükmün de temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine bu karar doğrultusunda önceki hüküm göz ardı edilerek taşınmazın sicil kaydının tespit maliki ...’un mirasçıları adına iştirak halinde mülkiyet olmak üzere oluşturulduğu ve bunun üzerine ... tarafından Kadastro Mahkemesinin ilk ilamı olan 10.07.1996 tarih, 1994/72 esas, 1996/92 karar sayılı lehinde sonuçlanan hükmün karşılıksız kaldığını ileri sürerek sicil kaydının anılan hüküm doğrultusunda düzeltilmesi isteğiyle eldeki tapu iptali ve tescil davasının açıldığı anlaşılmaktadır.
... ... tarafından Kadastro Mahkemesine açılan ve 15.06.2004 tarih, 2004/35 esas, 2004/66 karar sayılı ilamı ile feragat nedeniyle sonuçlanan davada davacı ...’ın murisi ... tarafından anılan kararda tespit gibi tescile karar verildiğine göre, daha önceki kararla payları ...’e verilen mirasçılar ... ... ve ...’in adlarına da tescil kararı verilmiş olup bu kararın ...’in önceki kararı ileri sürerek temyizi mümkün iken temyiz etmediğine ve karar bu şekliyle kesinleştiğine göre, artık ilk kararın ... lehine olan hükümlerinin ortadan kalktığı tartışmasızdır.
O halde, davanın reddi bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğrudur. Davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile hükmün ONANMASINA, 11.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.