1. Ceza Dairesi 2026/2184 E.,  2026/3911 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/10 E., 2025/164 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2020/1339 Esas, 2022/519 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin (vekalet ücreti ile sınırlı) ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un
280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.11.2024 tarihli ve 2023/1278 Esas, 2024/7635 Karar sayılı kararı ile özetle sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunmasına rağmen savunmalarının ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2025 tarihli ve 2025/10 Esas, 2025/164 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...'un sanık ...'in bıçakla yaralama eylemine iştirak ettiğine dair katılanın çelişki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine, cezanın hatalı hesaplandığına, zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine, katılan lehine vekalet ücretine hükmolunmasının hatalı olduğuna, eylemin basit kasten yaralama suçunu oluşturduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunma ya da zorunluluk haline ilişkin hükümlerin uygulanarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Katılanın üç bıçak darbesiyle yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesiyle yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte göz önünde bulundurularak, sanıklar hakkında makul düzeyde bir ceza belirlenmesi gerekirken hiç isabet bulunmayan hallerde uygulanma imkanı bulunan alt sınırdan hapis cezalarına hükmedilmesi suretiyle eksik cezalar tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan ve tanık beyanlarına göre eylemlerin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, sanıkların öldürmeye elverişli bıçakla katılanın hayatî önem taşıyan bölgelerine vurmak suretiyle hayati tehlike geçirmesine neden oldukları, sanıkların, tanıkların müdahalesi ile eylemlerine son verdikleri belirlenmekle eylemlerine uyan suç vasıflarının kasten öldürmeye teşebbüs
olarak doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eleştiri nedeni dışında ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, sonuç cezanın doğru hesaplandığı, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve zorunluluk haline ilişkin hükümlerin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği, katılan lehine vekalet ücretine hükmolunmasında isabetsizlik bulunmadığı, sonuç ceza miktarının cezanın ertelenmesine, seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde kanunî engel teşkil ettiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2025 tarihli ve 2025/10 Esas, 2025/164 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.05.2026 tarihinde karar verildi.