1. Ceza Dairesi 2022/9932 E.,  2022/9377 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER :1)Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2015 tarih ve 2015/471 Esas, 2015/1172 Karar sayılı kararı ile; Sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı
2) Bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 24/09/2019 tarih ve 2019/9375 Esas, 2019/16823 Karar sayılı ilamı ile bozulmasından sonra;
3) Bozma ilamına uyan Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2021 tarih ve 2019/1166 Esas, 2021/1013 Karar sayılı kararı ile; Sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine,
Ancak;1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, katılandan kaynaklanan hangi hareketin haksız tahrik oluşturduğu belirlenerek TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi ve katılandan kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınarak tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden; “sanığın eylemini müştekiden kaynaklanan haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında işlediği”nden bahisle sanığın cezasından tahrik nedeniyle (1/2) oranında indirim yapılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.