1. Ceza Dairesi 2022/9100 E.,  2024/1307 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.1994 tarihli 1993/213 Esas ve 1994/62 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;
1. Maktule yönelik kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448 ... maddesi, 31 ... maddesi gereğince 24 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 765 sayılı Kanun'un 456 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 457 nci maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddeleri gereğince 2 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

B. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.08.1994 tarihli 1994/2832 Esas ve 1994/2553 Karar sayılı ilamıyla hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

C. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli 2019/272 Esas, 2019/753 Karar sayılı kararıyla hükümlere yönelik uyarlama talebinin reddine ve uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından 765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesi, 456 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 457 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu sanığın suç tarihi itibariyle uygulanan kanun maddesinin lehine olduğu uyarlama yapılmasına yer olmadığı yönündeki hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli 2019/272 Esas, 2019/753 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.