1. Ceza Dairesi 2020/9 E.,  2020/1559 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme, yaralama
HÜKÜM : Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2017 tarih ve 2016/263 esas 2017/216 karar sayılı ilamı ile;
1-Sanık ... hakkında: TCK'nin 37. maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,
2-Sanık ... hakkında: TCK'nin 38. maddesi delaletiyle TCK'nin 87/4-2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis hapis cezası, TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası (3 kez) hükümlerine ilişkin mahkumiyet hükmünün istinaf talebinin esastan reddine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanıklar ... ve ... müdafileri duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş iseler de; 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile
değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;
Sanık ... ve ... müdafileri, sanıklar hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminde bulunmuş ise de; hükümlerin miktar itibariyle kesin nitelikte olmasından ötürü, temyiz istemlerinin CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme ve sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/03/2019 gün ve 2018/1135 E. 2019/559 K. sayılı ilamında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin suç vasfına ve sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
1) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun ESASTAN REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul ve yanında bulunan mağdurların sanıklara ait tarlanın yanında piknik yaptıkları anda aralarında daha önceye dayalı husumette bulunan sanık ... ve çocuklarının maktul ve mağdurların yanına geldikleri; sanık ...’ın vurun bunlara talimatına istinaden sanık ...’ın elinde bulundurduğu bıçakla, maktulün hayatini bölgelerine vurarak ölmesine sebep olduğu olayda; sanık ...’ın fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirilen eylem sonucu ortaya çıkan sonuçtan diğer sanık ... ile birlikte sorumlu olduğu, sanığın eyleminin iştirak halinde kasten öldürme suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş olup, CMK’nin 307/son maddesi uyarınca sanık ... hakkında kurulan hükümde aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.