1. Ceza Dairesi 2016/3522 E.,  2016/2995 K.

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Sanık müdafiinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,
II-)Sanığın, kavga sırasında mağdur'a bıçakla iki kez vurarak femoral bölgede arter ve ven kesilerine neden olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda; 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü TCK'nun 86/1. maddesine göre temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 3 ve 61. maddeleri gereğince meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilmesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
III-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . mağdur .kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin “verilen kararın hukuka aykırı olduğuna” vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . ve
. K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.