1. Ceza Dairesi 2016/2189 E.,  2016/2127 K.

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Muhtelif suçlardan hükümlü. cezalarının 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası olarak içtimasına dair.. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02/06/2011 tarihli ve 2011/173 değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar kalan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin . İnfaz Hakimliğinin 20/07/2012 tarihli ve 2012/2015 esas, 2012/2507 sayılı kararı sonrasında, hükümlünün yükümlülüğünü ihlal ettiğinden bahisle denetimli serbestlik tedbirinin geri alınmasına dair. İnfaz Hakimliğinin 30/04/2013 tarihli ve 2013/696 esas, 2013/755 sayılı kararı üzerine hükümlünün firar eylemi nedeniyle disiplin soruşturmasına başlanmasına yönelik. Cumhuriyet Başsavcılığının 17/05/2013 tarihli talebinin görev alanları dışında bulunduğundan bahisle yerine getirilemediğine dair. Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 22/05/2013 tarihli ve 2012/1470 NKL sayılı yazısına yönelik itirazın reddine ilişkin . İnfaz Hakimliğinin 11/06/2013 tarihli ve 2013/882 esas, 2013/950 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair.Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2013 tarihli ve 2013/586 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 20.12.2013 tarih ve 94660652-105-06-9047-2013/19389/78168 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2014 tarih ve 2013/406500 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkür tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; hükümlü . cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar kalan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair karar verilmesini müteakip adı geçenin yükümlülüğünü ihlal ettiğinin anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A-6 (b), 8, 9 ve 46/8-d maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınmadan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp, düşünüldü:
Hükümlü. cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar kalan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair karar verilmesini müteakip adı geçen hükümlünün yükümlülüğünü ihlal ettiğinin anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A-6 (b), 8, 9 ve 46/8-d maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınmadan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2013 tarihli ve 2013/586 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4. maddesi uyarınca (KANUN YARARINA BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.