1. Ceza Dairesi 2010/5592 E.,  2013/2622 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : 1-Sanık ... için; TCK.nun (86/1-3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53), ( 86/2-3-e, 29, 62, 52), 63, (6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 52, CMK.nun 231) maddeleri uyarınca; (2 yıl 1 ay hapis cezası), (1500 TL adli para cezası), (5 ay hapis ve 400 TL adli para cezaları, hükmün açıklanmasının ertelenmesi)
2- Sanık ... için ...'e yönelik tehdit suçundan beraatine.
3-Sanık ... için; TCK.nun 25.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında ruhsatsız silah taşıma ve mağdur ...'u kasten yaralama suçlarından kurulan hükümleri de kapsadığı anlaşılmakla;
a-Sanık hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kurulan hüküm, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan gereğinin itiraz mercii tarafından yerine getirilmesi için inceleme dışı bırakılmıştır.
b-Sanık hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Kasten yaralama suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, CMUK.nun 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, müdafiinin bu suçun niteliğine yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Sanık ...'in mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığın kavga ortamında tek bıçak darbesi ile mağduru batın bölgesinden, mide, pankreas ve vena portada yaralanmaya yol açacak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 1-3 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanmasında, üst sınırdan ceza tayini yerine temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Sanık ...'in mağdur ...'u kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ...'in ...'i tehdit suçundan beraatine, sanık ...'in ...'i kasten yaralama suçundan hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'u kasten yaralama suçu ile sanık ...'in ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in suçunun niteliği tayin, sanık ... yönünden takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, sanık ... hakkında ...'i tehdit suçundan açılan dava ile ilgili elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, sanık ...'nin ise eylemlerini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin sanığın suçu bakımından TCK.nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin miktarına, sanıklar ... ve ...'un cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
Sanık ... hakkında kurulan hükümde, sanığın yasal savunma koşulları altında eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden, katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, hüküm fıkrasının ilgili kısmındaki "TCK.nun 25/1 maddesi" ibaresinden sonra gelen "gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca sanığın beraatine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN sanık ... hakkındaki hüküm ile diğer hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.