1. Ceza Dairesi 2010/2134 E.,  2011/6731 K.

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/51260

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'ı hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmekten sanık ...'ın CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin (SİNCAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2009 gün ve 160/81 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar ... ve ... müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’ın “kasten yaralama” suçundan hüküm kurulurken, TCK'nun 86/1. maddesiyle temel ceza 1 yıl hapis cezası olarak belirlendikten ve suçun silahla işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 86/3-e maddesiyle yarı oranda artırım yapılıp 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesinden sonra, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle yapılan bir kat artırım sonucu 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde 3 yıl hapis cezasına hükmolunması, 87/1-son maddesi uyarınca sonuç cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi karşısında, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın “öldürmeye teşebbüs”, sanık ...’ın “kasten yaralama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... yönünden, elde edilen delillerin, mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik soruşturmaya, lehe kanunların uygulanmadığına; sanık ...
müdafiinin, suçun niteliğine; Cumhuriyet Savcısının, sanık ...’ın öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.