1. Ceza Dairesi 2008/9310 E.,  2013/509 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça yardım.

TÜRK MİLLETİ ADINA 1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanıklar ile mağdur arasında otel içerisinde tartışma yaşandığı, çıkan tartışmanın ardından sanıkların otelden çıkarak dışarıda mağduru beklemeye başladıkları, kısa süre sonra mağdurun sanıkların yanına geldiği, bunun üzerine sanıkların ellerinde bulunan bıçaklarla mağdura saldırdıkları ve mağduru, bir tanesi batına nafiz olup ince bağırsak yaralanmasına neden olan toplam üç bıçak darbesi ile hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıkları olayda; a) Sanık ...'nin yaralama eylemini, yanında bulunan arkadaşı sanık ... ile birlikte, eylem üzerinde tam bir fiili hakimiyet kurarak işlediği anlaşıldığı halde, sanığın fail sıfatıyla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yardım eden sıfatıyla kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, b) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde, ceza tertip sırasına göre, 5237 sayılı TCK.nun 86/3-e maddesinden sonra 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılmadan, 87/1-son uyarınca doğrudan doğruya artırım yapılması sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. 2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin suçlarının sübutu kabul, sanık ... yönünden eleştiri sebebi saklı kalmak kaydıyla, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve taktiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.