Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2022/978 E.,  2023/5116 K.

T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2022/978 Karar No : 2023/5116

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Kozmetik Turizm ve Yapı San. Tic. A.Ş. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2004-2020 yıllarına ilişkin bina vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ...-...-...- ...-... ve ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı adına kayıtlı İstanbul ili ... Mahallesi, ... Sokak, ... kapı numaralı binaya ilişkin davacı tarafından imar barışından faydalanmak amacıyla verilen dilekçeye istinaden yapı kayıt belgesi alındığı ve 08/06/2020 tarihinde emlak vergisi beyanında bulunulduğu, davalı idarece yapı kayıt belgesi öncesi dönemler için re'sen tahakkuk yapılıp dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiğinin görüldüğü, davacı tarafından dava konusu geçmiş dönemlere ilişkin (2004-2020 yılları arası) emlak vergisi bildiriminde bulunulmadığından, re'sen tahakkuk yapılıp ödeme emri düzenlenemeyeceği, ancak idarece tarhiyat yapılabileceği sonucuna varıldığı; Mahkemelerince verilen 21/08/2020 tarihli ara karar ile, ödeme emrinden önce davacı adına ihbarname düzenlenip düzenlenmediğinin sorulduğu, ancak davalı idarece bu hususa cevap verilmediği, bu durumda ödeme emrinden önce bir ihbarname düzenlenip davacıya bildirilip usulüne uygun olarak verginin tarh aşamasının tamamlanması gerekirken, ihbarname düzenlenmeden davacının doğrudan dava konusu ödeme emirleri ile takip edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ödeme emirlerinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlenip tebliğ edildiği, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 33. maddesi uyarınca yapı kayıt belgesi alınan yerler için daha önce bina bildirimi yapılmamış ise geriye dönük emlak vergisi alınabileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına, 4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2023 tarihinde, kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.