Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/919 E.,  2023/2876 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/919
Karar No : 2023/2876

TEMYİZ EDENLER:
1- (DAVACI) … Tekstil ve Gıda İhracat İthalat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …

2- (DAVALI) … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2011 ilâ 2013 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 22 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile tavizli vergi haddinden yararlanmak suretiyle Malezya menşeli olarak 7315.11.90.00.11, 7315.11.90.00.19, 7315.12.00.00.11, 7315.12.00.00.19 ve 7315.19.00.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonlarında beyan ve ithal edilen "Zincirler-muhtelif mafsal halkalı zincirler ve aksamı" isimli eşyanın, Ekonomi Bakanlığınca yapılan soruşturma neticesinde Malezya menşei kazanmasına yetecek düzeyde işlem ve işçiliğe tabi tutulmaması sebebiyle; Çin menşeli olarak değerlendirilmesi gerektiğinin tespit edildiğinden bahisle, tercihli tarife uygulaması kabul edilmeyerek 23/05/2010 tarih ve 27589 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2010/13 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ uyarınca tahakkuk ettirilen gümrük vergisi, dampinge karşı vergi ve bu vergilerin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, dampinge karşı verginin, yalnızca 4458 sayılı Gümrük Kanunu'un usul ve şekle müteallik hükümlerinin uygulanması bakımından, anılan Kanun'da tanımlanan "ithalat vergileri" niteliğinde değerlendirilmesinin gerektiği, sözü edilen verginin dayanağını oluşturan 3577 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun, dampinge karşı verginin noksan ödenmesi suretiyle gerçekleştirilen ithalatlara yönelik olarak ceza uygulanacağı yolunda herhangi bir hüküm içermediği gibi, anılan Kanun'un 15. maddesinde Gümrük Kanunu'nun uygulanacağı durumların tadadi olarak belirtildiği, bu durumlar usul ve şekle bağlı olarak sınırlandırıldığı, cezalar yönünden herhangi bir atıfta bulunulmadığı, bununla beraber 16. maddede bu Kanun'un tatbikatında, Gümrük Kanunu ile diğer kanunların bu Kanun'a aykırı olan hükümlerinin uygulanmayacağı hükme bağlanmış olduğundan, dampinge karşı verginin "ithalat vergileri" tanımı içerisinde olduğu değerlendirilmekle birlikte, özel kanun olan 3577 sayılı Kanun'un sınırlayıcı ve yasaklayıcı düzenlemeler içermesi nedeniyle, ithalat vergileri kapsamında değerlendirilmesi suretiyle, anılan vergi tutarı üzerinden ceza kararı alınması, "Kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesine aykırılık oluşturduğu, bu nedenle, dava konusu işlemin dampinge karşı vergi üzerinden hesaplanan para cezasına ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği; tercihli tarife uygulamasından faydalandırılmayarak 2010/13 sayılı Tebliğ uyarınca adına tahakkuk ettirilen gümrük vergisi ile bu verginin matraha ilavesi suretiyle tahakkuk ettirilen katma değer vergisine vaki itirazın reddine dair işleme karşı açılan davada Danıştay Yedinci Dairesinin bozma kararına uymak suretiyle Mahkemelerinin 24/11/2021 tarih ve E:2021/1402 K:2021/1397 sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği anlaşıldığından dava konusu işlemin gümrük vergisi ve gümrük vergisinin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, gümrük idaresinin farklı firmalar için farklı uygulamalara yöneldiği, iyi niyet ve gerekli özen gösterilerek ithalatın gerçekleştirildiği, idarece düzenlenen raporun eksik olduğu, 12/12/2013 tarih ve 28849 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2013/31 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ'in geçmişe yürütülerek uygulandığı; davalı idarece, karara bağlanan para cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davalı idarece, istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının, Dairemizin 08/09/2020 tarih ve E:2016/7725, K:2020/3189 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu kararın anılan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan mahkeme kararının, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, sözü geçen hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmamıştır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/06/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.