Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/3270 E.,  2023/4475 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/3270
Karar No : 2023/4475

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2012 ve 2013 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 12 adet beyanname ile değişik tarih ve sayılı 7 adet dahilde işleme izin belgesi kapsamında ithal edilen eşyalar nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük vergisi, katma değer vergisi, kaynak kullanımını destekleme fonu payı ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında hesaplanarak karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yapılan inceleme neticesinde, olayda, usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleşen ek tahakkuk ve para cezası kararları üzerine düzenlenen ödeme emrine karşı yapılan itirazların 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesi kapsamında borcun bulunmadığı, kısmen ödendiği veya zamanaşımına uğradığı yönünde yapılan incelemeden, dahilde işleme rejimi şartlarının ihlal edildiği hususunun Cevaplı Rapor ile tespit edildiği, bu hususun gümrük idaresinin bilgisine girdiği tarihten itibaren üç yıllık zamanaşımı süresi içerisinde ek tahakkuk ve ceza kararlarının alınarak tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, ancak ödeme emri içeriği para cezası kararının eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında hesaplandığı, oysa ki, 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinin 1. fıkrasının gümrüklenmiş değer üzerinden hesaplama yapılacağına ilişkin değişik halinin 11/04/2013 tarihinde yürürlüğe girdiği, uyuşmazlık konusu beyannamelerin tescil tarihi itibarıyla anılan maddenin yürürlükteki şekline göre gümrük vergilerinin iki katı tutarında para cezası uygulanması gerektiği, "suçta ve cezada kanunilik" ilkesine aykırılık teşkil eden bu hususun "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesi suretiyle, davalı idarenin istinaf isteminin kısmen kabulüne, dava konusu ödeme emri içeriği 3.299.582,60-TL tutarındaki gümrük vergilerine ve gümrük vergilerinin iki katı olan 6.599.165,2‬-TL tutarındaki para cezasına ilişkin kısım yönünden mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine, ceza miktarının bu tutarı aşan kısmı yönünden ise istinaf isteminin yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kesinleşmiş amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.