7. Daire 2020/561 E. 2023/1702 K. — Danıştay Kararı :: Hukuk Asistan
Danıştay Kararı

7. Daire 2020/561 E. 2023/1702 K. — Danıştay Kararı

7. Daire 2020/561 Esas 2023/1702 Karar 22.03.2023
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/561 E.,  2023/1702 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/561
Karar No : 2023/1702

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Ürünleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının 2015 yılına ait hesap ve işlemlerine ilişkin yürütülen vergi incelemesi kapsamında tespit edilen matrah farkı üzerinden hesaplanan özel tüketim ve katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ile gecikme faizi nedeniyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin 1. bendi uyarınca alınan ihtiyati haciz kararı ile davacının banka hesaplarına uygulanan e-haciz işleminin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 9. maddesine göre, vergi ziyaı cezası veya vergi kaçakçılığı cezasını gerektiren fiillerden birinin işlendiği kanaatine varılması halinde ilk hesaplara göre belirlenen miktar üzerinden ilgiliden teminat istenebilmesi ve ilgili hakkında anılan Kanun'un 13. maddesinin (1) numaralı bendi uyarınca ihtiyati haciz kararı alınabilmesi mümkün olup, Kanun Koyucu'nun, madde metninde teminat istenebilmesi için gerekli koşulları belirlediği ve buna göre, vergi incelemesine yetkili memurca yapılan ilk hesaplara göre belirlenen miktar için teminat istenebileceği, olayda, davacı hakkında ihtiyati tahakkuk ve ihtiyati haciz kararlarının alınmasına dayanak alınan inceleme sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden yapılan tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin 30/11/2018 tarihinde düzenlendiği, "ihtiyati haciz" konulu işlemin ise 10/12/2018 tarihinde tesis edildiği, dolayısıyla hakkındaki vergi incelemesi sonuçlandırıldıktan ve re'sen tarh işlemleri gerçekleştirilip cezalı tarhiyatlara ilişkin ihbarnameler tebliğ edildikten sonra, 6183 sayılı Kanun'un 9. maddesinde öngörülen teminatın davacıdan istenilmesinin hukuken mümkün olmadığı gibi, re'sen tarhiyata konu edilen vergilerin ve kesilen cezaların yüksek tutarda olması da söz konusu cezalı tarhiyatlar bakımından davacı hakkında ihtiyati haciz kararı alınmasını gerektiren bir neden olarak kabul edilemeyeceğinden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 6183 sayılı Kanun'da öngörülen koşulların oluşması sebebiyle tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Danıştay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın