Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/9808 E.,  2024/5864 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/9808
Karar No : 2024/5864

TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: ...

2-(DAVACI) ... Metal Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ve bir kısım emtia için mal teslimi niteliğinde fatura düzenlenmesi gerekirken fason hizmet alımı şeklinde fatura düzenlenmesi suretiyle matrahın aşındırıldığı yönünde saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporu ile davacı şirkete fason hizmet sunan ... Metal Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu birlikte değerlendirildiğinde, fason hizmet alım faturası düzenlenmesine yönelik olarak davacının üretim için verdiği emtianın mülkiyetini devrettiği ve üretimi yapan şirketlerin bunlar üzerinde malik gibi tasarrufta bulunduğu hususunda bir tespit yapılmadığı, bu emtia üretimini gerçekleştiren firmada bulunan diğer benzer nitelikli emtiayla karışmasının üretilen çubuklar içerisindeki karışımların farklı oranlara tabi olması durumunda farklı mallar ortaya çıktığı belirtilmişse de, davacının bundan nasıl etkilendiğinin somut olarak saptanmadığı dikkate alındığında, söz konusu üretimin fason üretim olduğu sonucuna varıldığı, davacının adı geçen şirketen kayıt dışı aldığı emtiayı yine kayıt dışı sattığına yönelik olarak bu şirkete 2014 hesap dönemi içerisinde 1.423.583 kg pirinç talaşı ve hurda sevk etmiş olmasına rağmen sadece 882.788 kg için sevk irsaliyesi düzenlediği, kalan 540.795 kg için herhangi bir belge düzenlemediği, sözü edilen şirketin ise davacıya aynı dönemde 1.510.574 kg emtia teslim ettiği ancak 1.162.936 kg için fatura düzenlediği, kalan 347.487 kg için fatura düzenlemediği hususunun yasal defter ve belgelerinde sabit olduğu, bu durumun aksinin davacı tarafından ispatlanamadığı, kaydi envanter çalışması sonucu bir kısım satışlarının kayıt dışı bırakıldığına yönelik olarak kayıtlı alış ve satışları üzerinden bir miktar dengesi kurulduğu ancak pirinç mamulleri ile ilgili stok dengesinde 123.000.00 kg'lık bir fark tespit edildiği, şirket temsilcisince bu açığın tartımlardan doğan kantar farklarından kaynaklandığı ifade edilmiş ise de yapılan incelemede 2015 hesap dönemine ait stok dengesinde herhangi bir kantar farkı ortaya çıkmadığı, hem satıcı hem de alıcı firmanın kantarlarında tartılarak bulunan farklar %1,1 gibi cüzi bir orana tekabül ettiğinden tespit edilen 123.000,00 kg’lık farkın davacının faaliyet gösterdiği sektör de göz önünde bulundurulduğunda iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun düşmediği, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi azaltılmış, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
Vergi Mahkemesi kararının; özel usulsüzlük cezasının kaldırılması ile davanın reddine ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Davacının pirinç çubuk alım satımı, satın alınan pirinç talaşının pirinç çubuğu haline getirilip başka firmalara satılması ve müşterilere ait pirinç talaşlarının pirinç çubuğu haline getirilmesi için alınarak başka firmalara bu işin yaptırılması suretiyle gelir elde etmek üzere üç faaliyetinin bulunduğu, fason imalatı kapsamında pirinç mamul üretimi yaptırdığı ... Metal Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile arasında trampa ilişkisi bulunduğu, sonrasında da bu şirketin davacı adına fatura düzenlediği, bu faturaların işçilik faturası değil teslim faturası olması gerektiği, davacının kurumlar vergisi beyannamesinde stok değerleme yönteminin ağırlıklı ortalama maliyet olduğunun belirtildiği, buna göre pirinç boru ve çubuk üretim emsal maliyetinin %5 olduğu, ayrıca ilgili dönemde fason hizmet kapsamında adı geçen şirkete yapılan teslimlere ilişkin davacı kayıtları ile bu şirketin kayıtları ve kantar kayıtları arasında fark görüldüğü, mülkiyeti kendisine ait olan pirinç talaşları ile müşterilerinden fason üretim amacıyla aldığı pirinç talaşlarının depolarda birbirine karıştığı, söz konusu talaşların pirinç mamul imalatçılarına gönderimi esnasında hangi talaşın hangi müşteriye ait olduğunun takibinin yapılamadığı, yine fason ürettirildiği ifade edilen pirinç mamullerin de hangi imalatçı tarafından üretildiğinin tespit edilemediği, davacının yaptığı bu işin fason imalatına yönelik Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliğindeki şartları taşımadığından fason imalatı olarak değil mal teslimi olarak kabul edilmesi gerektiği iddia edilmiş ise de davacının fason imalat yaptırdığı diğer firmalar nezdinde hiçbir karşıt inceleme gerçekleştirilmediği, faaliyet gösterdiği sektörde fason imalat işinin nasıl yapıldığı hususunda sanayi odasından ve ilgili meslek kuruluşlarından bilgi ve görüş istenilmediği, banka hesap hareketlerinin incelenmediği, tekstil ve konfeksiyon işleri için öngörülen yasal düzenlemenin hurdalardan pirinç çubuk üretiminde de emsal kabul edilerek fason üretimde bulunulmadığı, bu üretimden komisyon geliri elde edilip edilmediğine ilişkin şartların tartışılmadığı anlaşıldığından eksik incelemeye dayalı olarak yapılan tarhiyatın fason hizmet faturalarından kaynaklanan kısmında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle dava konusu tarhiyatın belirtilen kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusu reddedilmiştir.
2577 İdari Yargılama Usulü sayılı Kanun'un 31. maddesiyle göndermede bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücretleri; yargılama giderleri arasında sayıldığı, 326. maddesinin 1. fıkrasında ise kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceğinin belirtildiği, 20/11/2021 tarih ve 31665 sayılı Resmi Gazete 'de yayımlanarak, yayımlandığı tarihten itibaren yürürlüğe giren 2022 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin İkinci Kısım Birinci Bölümünde, konusu para olsa veya para ile değerlendirilebilse bile maktu ücrete bağlı hukuki yardımlara ödenecek maktu vekalet ücreti, vergi mahkemelerinde takip edilen davalar için, duruşmasız ise 2.840,00-TL, duruşmalı ise 3.675,00-TL olarak belirlendiği, ilk derece mahkemesince esas hakkında karar verildiği tarihte (dava sonunda) yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belli edilen vekalet ücretini hakettiği açık olmakla birlikte, duruşmaya katılmayan davalı vekili lehine, duruşmasız davalar için öngörülen 2.840,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, duruşmalı işler için öngörülen 3.675,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı düştüğü gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının davalı lehine vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek davalı idare için 2.840,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
Davalı idare tarafından, davacının ... Metal Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine ve şirketin de davacıya teslim ettiği malzemelerin fason hizmet niteliğinde olmadığı, karşılıklı iki ayrı teslim olduğu, yapılan tarhiyatın ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, yapılan işin fason imalatı olduğu, bunun mal teslimi nitelinde değerlendirilmemesi gerektiği, pirinç mamulleri ile ilgili stok dengesinde 123.000.00 kg'lık tespit edilen farkın şirket tartımlardan doğan kantar farklarından kaynaklandığı, yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.