Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/9203 E.,  2025/2253 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/9203
Karar No : 2025/2253

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...

2- (DAVACI) ... Akaryakıt Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
...

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, bir kısım akaryakıt alış ve satışlarının otomasyon sistemlerine müdahale edilerek kayıt dışı bırakıldığı, kaydi envanter çalışması sonucu belgesiz satışlarının tespit edildiği ve Z raporlarında yer alan satış tutarlarının bir kısmının yasal defterlere kaydedilmediği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2018 yılının Ocak ila Temmuz, Eylül ve Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile silinen verilerden kaynaklanan katma değer vergisi üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat; diğer kalemlerinden kaynaklanan katma değer vergileri üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak bir kat olarak kesilen vergi ziyaı cezaları ile kayıt ve beyan dışı bırakılan satışlar için fatura düzenlenmediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde, akaryakıt istasyonlarında otomasyon sistemine casus yazılım yüklenerek akaryakıt pompalarından görüntülenen satışlara müdahale edildiğinin ortaya konulduğu, kaydi envanter çalışması sonucu kayıtdışı hasılatın bulunduğunun ve Z raporlarında yer alan bir kısım satışların yasal defterlere kaydedilmediğinin saptandığı, 2011 yılına ait olup 2016 yılında tebliğ edilerek 2017 yılında kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, somut tespit olmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle tarhiyat yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, savcılık soruşturmasının sonucunun beklenmediği, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2025 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X)-KARŞI OY :
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrasında verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği kural altına alınmıştır.
Olayda, davacının 2018 yılı işlemleri incelenerek tanzim edilen vergi inceleme raporuyla, bir kısım satışları için fatura düzenlemediği saptanan davacı adına, özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinde öngörülen tüm unsurlar gerçekleşmiş olduğundan, yazılı gerekçeyle özel usulsüzlük cezasını kaldıran Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yönündeki Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Karara bu yönden katılmıyorum.