Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2022/911 E.,  2023/5411 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/911
Karar No : 2023/5411

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:.. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi le Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 17. maddesiyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 103. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca gelir vergisi tarifesine bir basamak daha eklenmek suretiyle 500.000,00 TL'nin üzerindeki matraha %40 oranı uygulanması nedeniyle ihtirazi kayıtla verilen 2019 yılı gelir vergisi beyannamesi üzerine bu çekinceye itibar edilmeksizin tahakkuk ettirilen ve ödenen gelir vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Gelir vergisinin dilim ve oranına ilişkin olarak 7194 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile 193 sayılı Kanun'un 103. maddesinde yapılan değişikliğin 07/12/2019 tarih ve 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığı, ücret gelirleri hariç olmak üzere sözü edilen hükmün 01/01/2019 tarihinden itibaren elde edilen gelirlere uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin düzenlendiği, buna istinaden, Kanun'da öngörülen oran esas alınmak suretiyle yapılan tahakkukun dava konusu edilen kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar vermiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Anayasa'da teminat altına alınan hukuk devleti ilkesinin, kanunların adil kurallar içermesini, hakkaniyet ölçütlerinin gözetilmesini ve kazanılmış hakların ihlal edilmemesini gerekli kıldığı, eşitlik ilkesi doğrultusunda aynı hukuki statüde ve koşullarda olan kişilerin farklı mali yükümlülüklere tabi tutulduğu, 2019 yılı gelir vergilerinin bazı mükelleflerin özel durumları sebebiyle söz konusu kanun değişikliğinden önce beyan edilip tahsil edilmiş olmasının eşitlik ilkesine aykırı bir durum oluşturduğu, davaya konu gelir beyannamesi içeriği kazanç unsurlarının gayrimenkul sermaye iradı ve menkul sermaye iradı olduğu, Gelir Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde verginin konusunun "elde etme" olarak tanımlandığı, ücret, menkul sermaye iradı gibi gelir unsurlarında tahsil fiilen gerçekleşmese de hakkın talep edilebilir hale gelmiş olmasının elde etme açısından kabul edildiği, bu sebeple bir takvim yılı içinde elde edilen kazançların tek bir beyanname ile toplu olarak beyan edilmesinin her bir vergi kaynağı kazancın vergilendirilmesinde esas alınacak ilkeleri farklılaştırmadığı, beyannamelerin verildiği tarihe kadar yasalarda değişiklik yapılabileceği görüşü kurumlar vergisi açısından kabul edilebilecekken gelir vergisi açısından bu görüşün kabul edilemeyeceği, zira vergiyi doğuran olay kıstasının her ikisi açısından farklılık arz ettiği, 7194 sayılı Kanun'un 52. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve davacı tarafından ileri sürülen Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi bulunmayarak dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ... -TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.