Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2018/1881 E.,  2023/5420 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2018/1881
Karar No:2023/5420

TEMYİZ EDEN (DAVALILAR): 1- ... Kurumu
VEKİLİ : Av. ...

2- ...A.Ş. Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) :...Demir ve Çelik A.Ş. Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU:... İdare Mahkemesi'nin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, maksimum enerji alış kapasitesini aştığından bahisle Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi (TEİAŞ) ile yaptığı Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesi gereğince 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin olarak TEİAŞ Genel Müdürlüğü'nce düzenlenen sistem kullanım ceza faturaları için 16/10/2012 tarihinde ödediği 1.422.305,96-TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte iadesi talebiyle 05/02/2013 tarihinde yapılan başvurunun reddine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Elektrik Piyasası Dairesi Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali ile 1.422.305,96-TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesi'nce "Davanın süre aşımı yönünden reddi" kararının Dairemizin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak verilen kararda; davacı şirket ile davalı TEİAŞ arasında imzalanan Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesinde yer alan "Kullanıcının bağlantı noktasından maksimum enerji alış kapasitesinin üzerinde elektrik enerjisi alması" kuralının ihlâl edildiğine ilişkin tespit üzerine 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin 4 adet sistem kullanım ceza faturasının düzenlendiği, ancak davalı TEİAŞ tarafından söz konusu Anlaşma'nın 10. maddesi gereği davacı şirkete yönelik yapılması gereken "uyarı"nın yapılmadığı; bu durumda, davalı TEİAŞ tarafından uyarıda bulunulmadan ceza verilemeyecek olmasına rağmen davacı şirket adına sistem kullanım ceza faturalarının düzenlendiği anlaşıldığından, davacı şirketin anılan Anlaşma'nın 14. maddesi gereğince bu ceza faturaları dolayısıyla 16/10/2012 tarihinde ödediği 1.422.305,96-TL'nin iadesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı;
Dosya kapsamından toplam 1.422.305,96 TL sistem kullanım ceza faturalarının davacı şirket tarafından davalı TEİAŞ'a ödendiği anlaşılmakta olup, davacı şirkete ceza faturası düzenlenmesi işleminin hukuka aykırı olduğu saptandığından davacı şirketin ödediği sistem kullanım ceza ücretlerinin de Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrasındaki, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükmü uyarınca tarafına iade edilmesi gerektiği; diğer taraftan, davacı şirketten tahsil edilen tutar nedeniyle davacı şirketin belirli bir paradan hukuka aykırı olarak yoksun bırakıldığı göz önünde bulundurularak ceza faturalarının ödendiği tarih ile işbu iptal kararı üzerine yapılacak geri ödeme tarihi arasındaki süre için Danıştay'ın yerleşik hâle gelen içtihatlarıyla kabul edilen ve bu husustaki genel hükümleri içeren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun'da öngörülen oranda faiz (yani yasal faiz, avans faizi değil) uygulanarak, hesaplanacak yasal faizin davacı şirkete ödenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline ve 1.422.305,96-TL'nin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davalı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından, cezai şartın uygulanması için TEİAŞ'ın bildirimde bulunmasının ön şart olmadığı, Sistem Kullanım Anlaşması'nın 2. maddesinin maksimum enerji alış/veriş kapasitelerine ilişkin özel hüküm olduğu, genel hükümden önce uygulanacağı, dava konusu işlemin normlar hiyerarşisine ve mevzuatın amacına uygun tesis edildiği, hukuka aykırı bir yön bulunmadığı; davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından, benzer bir dosyada ısrar üzerine süre ret yönünde karar verildiğinden davanın süre yönünden reddi gerektiği, enerji alış/veriş kapasitesinin ihlâli durumunda uyarıda bulunma zorunluğunun bulunmadığı, ilgili Anlaşma'da uyarı gerektiren hâllerin tabloda gösterildiği, uyarının sisteme verilen zararı önlemek için yapıldığı, ayrıca yaptırım uygulanmasına herhangi bir engel bulunmadığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemlerin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalıların temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali ile 1.422.305,96-TL'nin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolundaki... İdare Mahkemesi'nce verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. Davalı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu harçtan muaf olduğundan toplam ...-TL temyiz harcının istemi hâlinde tarafına iadesine,
5. Davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından fazladan yatırılan...TL harcın istemi hâlinde tarafına iadesine,
6. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
7. 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 11/12/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.