9. Ceza Dairesi 2021/17857 E.,  2024/8585 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/362 E., 2016/132 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafilerinin Temyiz İstemi
Eksik soruşturma yapıldığına, atılı suçun işlendiğine dair soyut mağdure beyanında başka delil olmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına, suç kastıyla hareket edilmediğine, taraflar arasında husumet olduğuna, mağdurenin soyut beyanlarının dahi eylemin sarkıntılık suretiyle gerçekleştiğini gösterdiğine, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık ve mağdurenin muhtarlık ofisinde yaklaşık 1 dakika kadar yalnız kaldıklarına dair güvenlik kamera kayıtları ve mağdurenin eylemin oluşuna ilişkin açıklamalarına göre, sanığın mağdurenin dudaklarından öpmek ve bir eliyle kolundan tuttuğu mağdurenin göğsü üzerinde diğer elini gezdirerek ellemek şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık ve müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.