8. Ceza Dairesi 2024/1027 E.,  2024/5077 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3203 E. 2022/3776 K.
SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kenevir ekme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi (Kenevir ekme suçu yönünden), düzeltilerek
onama (Uyuşturucu madde ticareti yapma yönünden)

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kenevir ekme suçu yönünden verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden verilen kararın ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.08.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/384 Esas, 2022/460 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası, kenevir ekme suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/3203 Esas, 2022/3776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinde özetle;
Savunma hakkının kısıtlandığına, aramanın hukuka aykırı olduğuna, hukuka aykırı şekilde elde edilen delillere dayanılarak, sanığın lehine olan deliller göz önüne alınmadan, eksik araştırma ve varsayıma dayalı hüküm kurulduğuna, suç vasfına, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın evinde yapılan aramada dikili ve hasat edilmiş halde kenevir yakalandığı olayda, sanığın ikametinin bahçesinde kanun dışı kenevir bitkisi ekimi yaptığı, ekmiş olduğu kenevir bitkilerinin bir kısmının hasadını yaptığı, ikametinde ve eklentilerinde kuruttuğu ihbarı üzerine sanığın ikametinde ve eklentilerinde yapılan aramada; esrar elde edilmesine elverişli dikili vaziyete 39 adet Hint keneviri bitkisi, yine net ağırlığı 733,5 gram gelen kriminal raporuna göre net 513 gram esrar maddesinin birlikte bulunduğu, sanığın beyanlarının aksine kanında uyuşturucu maddenin bulunmaması ve kurutulmaya bırakılmış maddenin de esrar içermesi, sanığın ekili ve kurutulmaya bırakılmış kenevirlerin kendisine ait olduğuna dair ikrarı, ekili ve kurutulmuş kenevirlerin bulunma şekli ve sanıkta yakalanan tüm hint kenevirleri bitkilerinin tamamından elde edilecek esrar miktarının şahsi kullanım sınırlarının üzerinde olması bir arada değerlendirildiğinde; sanığın ekimini yaptığı kenevirleri hasat ederek esrar maddesi elde ettiği ve bu yolla ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, savcılığın yazılı arama emri ile yapılan aramanın hukuka uygun olduğu, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümde, ikinci kez mükerrerliğe esas alınan Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/322 Esas, 2018/441 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan ilk ilamın, Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesince 2012/1084 Esas ve 2012/1000 Karar sayı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olması, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 165/1 inci maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alınması ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) entegrasyon ekranında yapılan sorgulamaya göre; yapılan uyarlama yargılaması sonucu Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 0702.2020 tarihli ve 2012/1084 Esas, 2012/1000 Karar sayılı ek kararıyla, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254/2, 223/8 inci maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verildiğinin ve ek kararın 28.02.2020 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşulları oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli 2022/3203 Esas, 2022/3776 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilen Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/384 Esas, 2022/460 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hüküm fıkrasından ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin paragraftan, "ikinci kez" ibaresinin çıkartılması suretiyle; Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.