8. Ceza Dairesi 2023/4397 E.,  2024/5991 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/471 E., 2023/667 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

15 yaşından büyük mağdur çocuğun yargılama aşamasında 18.07.2022 tarihli dilekçesinde sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşıldığından hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz isteğinin süresinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen beraat hükmünün isabetli olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Mağdur vekilinin temyiz isteği, mahkumiyet için yeterli delillerin bulunduğuna, iftira atılması için bir sebep bulunmadığına ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, mağdur çocuğun bina asansörüne bindiği esnada sanığın mağdur çocuğun ağzını kapatarak ve kollarından tutarak cinsel amaçlı olarak mağdur çocuğun asansörden dışarı çıkmasını engellediği, mağdur çocuğun kıyafetlerinin üzerinden göğüslerine dokunmak ve alnından öpmek suretiyle sarkıntılık düzeyinde kalacak şekilde cinsel istismar suçunu oluşturabilecek nitelikte eylemler gerçekleştirdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
15 yaşından büyük mağdur çocuğun yargılama aşamasında 18.07.2022 tarihinde sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği, 30.11.2022 tarihinde ise şikayetten vazgeçmesinden vazgeçtiği, şikayetten vazgeçmeden vazgeçilmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, mağdur çocuk vekilinin temyiz isteğinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.