19. Ceza Dairesi 2019/29933 E.,  2019/14699 K.

MAHKEMESİ : 1. Ordu Komutanlığı Askeri Mah. (Kapatılan)
SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Birleştirme kararı verilen 1’nci Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nin 2015/544 Esas sayılı dosyasına konu 06/08/2015-03/09/2015 ve 08/09/2015-14/11/2015 tarihleri arasındaki firar eylemleri ile ilgili sanığın savunmasının alınmaması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesindeki istisnai durumlar dışında sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, sanığın savunma hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı CMK'nin 191,193 ve 195. maddelerine aykırı davranılması,
2) Adli gözlem işlemi neticesinde düzenlenen 11/05/2016 tarihli ve 6310 sayılı sağlık kurulu raporunda, “kronik viral hepatit c hepatiti” tanısı yönünden halen askerliğe elverişli olmadığı belirtilmekle birlikte askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerinin kapsayıp kapsamadığı hususunda herhangi bir değerlendirme ve tespitte bulunulmadığı, 12/07/2016 tarihli ve 1341 sayılı adli raporda ise enfeksiyon hastalıkları ve klinik mikrobiyoloji anabilimdalı başkanlığı açısından B/52 F-2 halen askerliğe elverişli değildir, TSK SYY’ye göre hastanın askerliğe elverişsizlik hali için karaciğer biyopsi şartı arandığından suç tarihlerinde askerliğe elverişsizlik durumu için karar verilemez şeklinde tanı ve karar verildiğinin belirtildiği dikkate alındığında; askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsaması halinde sırf askeri suç olan firar suçunun işlenemez suç niteliğine dönüşeceğinden, suç tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre, sanığın kronik viral hepatit c hepatiti rahatsızlığı yönünden askerliğe elverişli olup olmadığının şüpheye mahal vermeyecek bir biçimde ortaya konulması ve elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekiren eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
Kabule göre ise;
1) Kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayılarının gösterilmemesi suretiyle TCK’nin 52/3. maddesine aykırı davranılması,
2) TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezalarına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,
Kanuna aykırı ve sanık ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.