16. Ceza Dairesi 2018/689 E.,  2018/1957 K.

Mahkemesi :Ceza Dairesi
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne yardım etmek
Hüküm : 1- Sanık ... Hakkında; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.
2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
I- Sanık ... hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararının CMK’nın 296/2 maddesi uyarınca incelenmesinde;
Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla; verilen temyiz talebinin reddine dair karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafinin anılan 30.11.2017 tarihli ek karara karşı yaptığı başvurunun reddiyle, redde ilişkin kararın ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.