12. Ceza Dairesi 2022/2992 E.,  2024/3349 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2047 E., 2021/503 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ: 06/03/2020
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, davanın kabulü gerektiğine ve ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, davanın koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebine ilişkin olduğu, davacının Sındırgı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturması kapsamında gözaltına alındığı, 11/09/2014 tarihinde tutuklandığı, hakkında açılan Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/81 Esas sayılı dosyasında ara karar ile sanığın fiilen 30/04/2015 tahliyesinin gerçekleştiği, yapılan yargılama sonrasında Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/81 Esas, 2019/33 sayılı kararıyla davacının 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ilk derece mahkemesince verilen kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderildiği, davacı hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2019/2446 Esas 2200 Karar sayılı kararıyla beraatine karar verildiği, bu kararında katılan AÇSH Bakanlığı tarafından temyiz edildiğinin ve dosyanın halen temyiz incelemesinde olduğunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08/07/2020 tarihli müzekkereden anlaşıldığı, davacının kesinleşme şerhini de sunmadığı ve hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada; tazminata esas ceza yargılamasında davacı hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2019/2446 Esas, 2019/2200 Karar sayılı kararı ile verilen beraat hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2022/356 sayılı esas numarasını aldığı, dosyanın Dairenin arşivde olduğu, davacı hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sırasında kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartları oluşmadığı tespit edildiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.