11. Ceza Dairesi 2021/42957 E.,  2023/9447 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/473 E. 2021/482 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. a) Çorlu (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 06.05.2013 tarihli ve 2012/728 Esas, 2013/876 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
b) Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.06.2017 tarihli ve 2017/17759 Esas, 2017/16496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığa yüklenen suç nedeniyle uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
c) Mahkeme tarafından dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş, uzlaştırma işlemlerine geçilemediği gerekçesiyle dosya mahkemesine iade edilmiştir.
d) Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2017 tarihli ve 2017/582 Esas, 2017/656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
e) Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.06.2019 tarihli ve 2018/8095 Esas, 2019/7003 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığa yüklenen suç nedeniyle uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun şekilde tamamlanması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
f) Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2019/473 Esas 2021/482 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.12.2021 tarihli, 15-2021/71357 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın 13.12.2011 tarihinde önceden tanıdığı katılanın iş yerine giderek katılandan rızası dahilinde görüşme yapmak amacıyla telefonunu aldığı, yarım saat sonra katılanın iş yerinin dışarısında sanığa baktığı göremeyince sanığı telefondan arayarak telefonunu istediği, sanığın cevaben; ''senin telefonuna kalmadım" şeklinde cevap vererek kendi telefonunu da kapattığı ve katılanın telefonunu iade etmemesi şeklindeki eylemi sebebiyle hakkında güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kamu davası açılmıştır.
2. Sanığın atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.
3. Mahkeme tarafından katılan ve sanık beyanları ile tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde sanık hakkında temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun, suç tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
2. Sanığın önceden tanığı katılanın iş yerine giderek görüşme yapmak amacıyla katılanın cep telefonunu rızası dahilinde alıp iade etmemesi şeklinde gelişen olayda; katılanın cep telefonunu sanığa duyduğu güven sebebiyle verdiği değerlendirilmekle, tebliğnamede sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu görüşüne iştirak edilmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.02.2021 tarihli ve 2019/473 Esas, 2021/482 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.