1. Ceza Dairesi 2024/6861 E.,  2025/1191 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/546 E., 2023/468 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İTİRAZA KONU KARAR : Onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2023/9448 Esas, 2024/5381 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.11.2024 tarihli ve KD 1-2023/109242 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle kasten öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi delaletiyle, sanık ...'in kasten öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı düşüncesiyle Dairemizin sanık ... hakkında verilen onama yönündeki kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2023/9448 Esas, 2024/5381 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dosya kapsamına göre; maktul ile sanıklar arasında husumet bulunduğu, olay günü maktul ile sanık ...'in aralarında yer mevzusu nedeniyle bir tartışma yaşandığı, bir süre sonra bu tartışmayı duyan sanık ...’in oğlu sanık ...'ın elindeki bıçak ile maktule saldırdığı ve maktulü sol göğsünden yaraladığı, ...’ın etkili bıçak darbesi ile yere düşen maktule bu kez sanık ...'in sandalye ile vurduğu, sanık ... maktule yönelik darbelerine devam ederken ... ...'in de ayağı ile maktulün başına bastığı ve tekmeleriyle vurduktan sonra sanıkların olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılan olayda; sanık ...'in kasten öldürme eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurmak suretiyle katıldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesinin birinci fıkrası uyarınca sorumlu tutulması ve ilk haksız davranışların sanıklar tarafından gelmesi nedeniyle sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerekmektedir. Bu nedenle; sanık ...’in 5237 sayılı Kanun’un 39. maddesine göre cezalandırılması ve sanıklar hakkında aynı Kanun’un 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi gerekçesiyle direnme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, itirazın reddine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.