1. Ceza Dairesi 2023/5231 E.,  2025/2272 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/344 E., 2023/347 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2020/257 Esas, 2022/563 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.02.2023 tarihli ve 2023/344 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun eksik ceza miktarı yönünden eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mevcut delillerle mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsiz bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma sebebi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mağdurun arkadaşlarıyla sanığın evinin yakınlarındaki parkta sohbet edip vakit geçirdikleri, sanık ile aynı apartmanda yaşayan tanık Hamiyet ile aralarında gürültü meselesinden tartışma çıktığı, sanığın bu konuşmalar üzerine parka mağdur ve arkadaşlarının yanına gittiği, gürültü yaptıkları gerekçesiyle onlara kızdığı, akabinde bir soda şişesini kırarak mağdura doğru bir kez savurduğu, sanığın eylemi neticesinde mağdurun boynunda 2 cmlik yüzeysel kesi oluştuğu ancak yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğu olayda; sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetin bulunmaması, sanığın ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi karşısında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.02.2023 tarihli ve 2023/344 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.