1. Ceza Dairesi 2023/4524 E.,  2025/1860 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3 E., 2023/460 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye azmettirme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2021/250 Esas, 2022/426 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanıun'un 223/2.e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/460 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde;
a) Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b) Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 280/1.a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suçun vasfına ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; öldürme suçu tasarlanarak işlendiğinden bahisle suçun vasfına ve sanık ...'nın üzerine atılı eylemin sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlerin denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmaların niteliği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'nın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği asgari oranda yapılan indirimin isabetli olduğu, sanık ...'nın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek sanık ... yönünden beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/460 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi

gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sanık ... hakkındaki hüküm yönünden oy birliğiyle, sanık ... hakkındaki hüküm yönünden Sayın Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu yapılan husus sanıklar hakkında TCK 35. madde uyarınca verilen cezanın miktarı ile tahrik indirim oranının yerinde olup olmadığına ilişkindir.
Sanıklardan ... ile katılan ...'un çocukluk arkadaşları olduğu olay günü yanlarında sanığın eşi olan diğer sanık ... olduğu halde birlikte katılanın evinde yemek yedikleri, yemek sonrası ...'nın katılan ...'un kendisine olan ve sınırı aşan aşırı samimi söz ve davranışlarından rahatsız olup bunu eşi olan diğer sanık ...'ya bundan bahsettiği bu nedenle ... ve ... arasında bir tartışmanın ve husumetin oluştuğu anlaşılmaktadır. Olay tarihinde ... ve ... bu mesele için buluşmuşlar neticede ... ...'u bıçakla hayati tehlike geçirecek ölçüde yaralamıştır.
Bölge adliye mahkemesinden onanan yerel mahkeme kararına göre mağdurda batında iki, göğüs orta hatta iki, sırtta bir kesici delici alet yarası ile omuz ve kolda çeşitli kesiler olacak şekilde yaralanmakla mağdurun hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması sonucu TCK 35. madde çerçevesinde 9-15 yıl aralığında 13 yıl 6 ay ceza tayin edilmiştir. Hayati tehlike ile birleşen kemik kırığı, organ zaafı, yüzde sabit eser gibi birleşen artırıcı bir durum olmadığına göre 13 yıl 6 ay ceza tayini meydana gelen zarara göre fazladır. Dairenin yerleşik uygulamasına göre de hayati tehlike durumunda 12 yıl ceza tayini uygun bulunmakta olup iç organ yaralanmaları var ise makul cezanın bir miktar üzerine çıkılabilmektedir. Uygulama bununla sınırlıdır.

Öte yandan çocukluk arkadaşının eşine sırnaşık hareketlerde bulunan katılanın sanığa küfür etmesi ve BTM ile giderilecek düzeyde de olsa yaralaması hususları birleştiğinde sanık lehine yapılması gereken tahrik indirimi asgari düzeyde olmayıp asgari düzey ile makul arasında bir oranda tercih edilmelidir.
Anılan gerekçelerle TCK 35. madde uyarınca 13 yıl 6 ay ceza miktarının ve TCK 29. madde uyarınca asgari tahrik oranının doğru olduğu yolunda görüş bildirip onama kararı veren Sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum. 18.03.2025