İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2018/493 Esas, 2021/430 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h, 35/2, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-h, 35/2, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2021/1863 Esas, 2023/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yağma ve öldürmeye teşebbüs suçlarını işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE Mağdur ... ve oğlu olan temyiz dışı mağdur ...'ın beraber mobilya dükkanı işlettikleri, sanık ...'ın da dükkanın bulunduğu mahallede oturduğu ve tarafların birbirlerini tanıdıkları, suç tarihinde geceden sayılan saat 03.00 sıralarında ... ile ...'in dükkanın önünde karşılaşıp konuşmaya başladıkları, ...'ın üzerinde bulunan silahı ...'e göstererek para istediği, ...'in cüzdanını ve içerisindeki 100 TL'yi ...'a uzattığı, cüzdanı alıp içerisindeki paranın az olduğunu gören ...'ın aldıklarını ...'e geri verip, mağdur ...'in yanına gittiği, o sırada ...'in dükkanda kilitli olması nedeniyle ...'in dükkanın anahtarını getirmek amacıyla olay yerinden uzaklaştığı, ... ve ...'in alkollü oldukları, dükkanın dışında olan sanığın içeride bulunan ...'ten para vermesini istediği, ...'in para vermeyi kabul etmemesi üzerine sözlü tartışma olduğu, bu sırada sanığın iş yerine doğru ateş ettiği, iş yeri camlarının kırıldığı ancak ...'e kurşunların isabet etmediği, ...'in kırılan camlarla basit şekilde yaralandığı, kendisine ateş edilmesi üzerine ...'in de dışarıda bulunan ...'a doğru birden fazla el ateş etmeye başladığı ve ...'ın kurşunların isabet etmesi sonucu yaralanarak yere düştüğü anlaşılan olayda;
Sanık savunması, mağdurların beyanları, görüntü kayıtları ve tüm dosya kapsamı uyarınca; sanığın iş yeri içerisindeki mağdura karşı öldürme kastı ile ateş ettiğine dair somut bir delilin bulunmadığı, bu suretle eyleminin yağma suçunun unsuru olan silahla tehdit aşamasında kaldığı gözetilerek, sanığın eylemlerinin kül halinde nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet kararları verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2021/1863 Esas, 2023/307 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.